หากแม้สักวันจะได้พบเจอ หากแม้ว่าเธอยังคงรอคอย การเดินทางของฉันคงไม่ลำบากยากเข็ญเช่นนี้

 

10 สิงหาคม

ทั้งๆที่เป็นวันเสาร์หรรษาก่อนวันแม่แท้ๆ แต่ ต้องไปทำงานล่ะ... ( ￣っ￣)

(ﾞ ｀-´)/  กว่าจะผ่านไปได้แต่ละนาที นี่มันช่างแสนยาวนานยิ่งนัก......

และแล้ววันเวลาก็ผ่านไป....

 

11 สิงหาคม

ตื่นแต่เช้า.......นั่งรถกลับบ้าน.... (≡^∇^≡) 

เนื่องจากบ้านอยู่ชนบท(หลีกเลี่ยงคำว่า"บ้านนอก" สุดชีวิต) รถประจำทางเลยไม่ผ่าน

ต้องให้ที่บ้านออกมารับอีกที...

พอใกล้จะถึงบ้านปุ๊บ..

"แม่จะถึงแล้ว มารับด้วย"

"นั่งรถมาเอง"

(　 ﾟ ▽ ﾟ ;)   "ทำไมอะ!!" เสียงคับรถประจำทางเลยคับท่านผู้ชม

"ขี้เกียจ"

อ๋อ!! ลูกอุตส่าห์กลับบ้านทั้งทีเนี่ยนะ....  (-。－；) 

( ปกติก็กลับเกือบทุกอาทิตย์แหละ....)

(￣_￣ i)  เล่นเอาหมดอารมณ์ซึ้งไปเลย!!

 

12 สิงหาคม

 

เวลา 6.00 น.

สำหรับคนที่ต้องตื่นแต่เช้าไปทำงาน...มันช่างเป็นช่วงเวลาแห่งวันหยุดที่แสนสบายเหลือเกิน≧(´▽｀)≦ 

"ตื่นได้แล้ว  อาบน้ำ แล้วไปทำบุญที่วัด"

"ง่ะ   แม่อะ....."  (◎｀ε´◎ ) 

 

11.00 น.

หลังจากกลับจากทำบุญวันแม่ ณ ศาลาวัดแถวบ้าน..ก็นอนเกลือกดู ทีวีอย่างมีความสุข

"ว่างๆ ล้างห้องน้ำให้แม่หน่อย"

"ง่ะ....นี่มันวันหยุดของหนูนะแม่....."  (￣□￣;)!! 

"รู้แล้ว.....ไม่งั้นแกคงไม่มานอนกลิ้งอยู่อย่างงี้หรอก...."

ヽ(ﾟ◇ﾟ )ﾉ   "ขัดห้องน้ำเหรอ?  งานคนใช้อะ"

"........................." (▼ﾍ▼；)  

(・∀・)   "................ อะ......เอาแปรงมา!!"

 

14.00 น.

"แม่เด๋วหนูจากลับแระ....ไปส่งที"

"จะไปซื้อของ ..........ให้พ่อแกไปส่งสิ" (#｀ε´#) 

"ง่ะ......."  ﾍ(ﾟ∀ﾟ*)ﾉ 

(｡＞0＜｡)  แล้วนี่ฉานกลับบ้านมาทำไมฟ่ะเนี่ย...

นี่อุตส่าห์จะกลับมาไหว้แม่ซะหน่อย..

ไม่มีโหมด "ซึ้ง" เลยแฮะ บ้านเรา..... (￣ー￣； 

 

แต่ก็เอาเหอะ................แม่อยากให้ทำอะไร..สั่งมาเลย....

ลูกคนนี้จะ จัดให้......ทุกอย่างแหละ.......

เพราะโลกทั้งโลกเนี่ย...........ก็ยอมให้แค่คนเดียว เท่านั้นแหละ